انتقاد یا عیبجویی و انتقام؟

شخصیت ها و جریان های گوناگون سیاسی و غیرسیاسی در سال های اخیر عیبجویی و انتقادهای کوبنده و تخریبی و غیرمنصفانه فراوان نسبت به رئیس جمهور، آقای احمدی نژاد و دولت او داشتند و انتقادهایشان به گونه ای بود که اصل نظام را هم به نوعی زیر سئوال می برد، به طوری که زحمت دشمنان را در ضدیت با این دولت و نظام جمهوری اسلامی کم می کرد. نحوه انتقادکردن ها به شکلی بود که نشانی از خیرخواهی و دلسوزی نداشت و بیشتر بیانگر حسادت و کدورت بود و به آن می ماند که اکثرا خود را شکست خورده و منافع خود را از دست رفته می دیدند و از سر انتقامجویی به انتقاد می پرداختند و تذکرات مقام معظم رهبری و حمایت های منصفانه او از دولت هم مانع آن عیبجویی ها و تخریبگری ها و انتقامجویی ها نمی شد. اگر بخواهیم حمایت های مقام معظم رهبری از دولت نهم و دهم را جمع آوری نماییم، خود یک کتاب خواهد شد. در اینجا به آخرین دفاع ایشان از دولت در جمع دانشجویان، اشاره می کنیم:
مقام معظم رهبری در تاریخ 6/5/92 در دیدار دانشجویان با ایشان فرمودند:
"در مورد موضع در برابر دولت کنونى سؤال شد. من عقیده‌ام این است که از همه‌ى دولتها و از جمله دولتى که منتخب است و ان‌شاءالله تا یکى دو هفته‌ى دیگر رسماً تشکیل و مشغول کار خواهد شد، باید حمایت کرد، باید کمک کرد، باید همکارى کرد. دوستان گفتند که اگر اینجور باشد، ما حمایت میکنیم؛ اگر اینجور باشد، انتقاد میکنیم. البته من با انتقاد مخالفتى ندارم، منتها توجه شود که اولاً انتقاد با عیبجوئى فرق میکند؛ ثانیاً باید  فرصتى براى کار به‌وجود بیاید. من در مورد این دولتى هم که امروز سر کار است (دولت آقای احمدی نژاد)، در هشت سال قبل به بعضى‌ها که هى میخواستند انتقاد کنند، گفتم بگذارید یک مقدارى وقت بگذرد و فرصتى و فضائى در اختیار این دولت قرار بگیرد، تحرکى پیدا کند، بعد اگر چنانچه انتقاد داشتید، انتقاد را شروع کنید؛ عجله نکنید در شروع انتقاد. در مورد این دولت و همه‌ى دولتها، ما همین نظر را داریم. ما معتقدیم دولتها مسئولیتهاى سنگینى دارند، کارشان واقعاً سخت است؛ اداره‌ى کشور در بخش قوه‌ى مجریه، حقیقتاً کار دشوارى است؛ باید همه کمک کنند. هیچ کس هم از ضعف خالى نیست. من به خودم نگاه میکنم، ضعفهاى فراوانى را در خودم مشاهده میکنم؛ میگویم همه همین جورند. همه ضعفهائى دارند، قوّتهائى دارند، مشکلاتى دارند؛ بنابراین نباید انسان توقعات را به قدرى بالا ببرد که از توان منطقى خارج باشد؛ نه، باید واقعیتها را دید، مشکلات را مشاهده کرد و کمک کرد و دعا کرد که خداى متعال ان‌شاءالله به این دولت - و هر دولتى - کمک کند تا بتوانند ان‌شاءالله کارهایشان را انجام دهند؛ و مجموعه‌ى نیروهاى فعال سیاسى و دانشجوئى و کارى و مدیریتهاى مختلف بتوانند ان‌شاءالله دست به دست هم بدهند و کارها را پیش ببرند."

این جمله مقام معظم رهبری را دوباره مرور کنیم:
"در هشت سال قبل به بعضى‌ها که هى میخواستند انتقاد کنند، گفتم بگذارید یک مقدارى وقت بگذرد و فرصتى و فضائى در اختیار این دولت قرار بگیرد، تحرکى پیدا کند، بعد اگر چنانچه انتقاد داشتید، انتقاد را شروع کنید؛ عجله نکنید در شروع انتقاد."
براستی، شروع در انتقاد علیه دولتی که تازه شروع به کار کرده، چه معنا و مفهومی دارد به جز ... انگار عده ای در همان آغاز، خود را شکست خورده و منافع خود را از دست رفته می دانستند و بنا داشتند به بهانه انتقاد، با دولت دشمنی کنند و ... و به تذکرات و توصیه های مقام معظم رهبری هم توجه نداشتند! آیا دلسوزتر از مقام معظم رهبری نسبت به نظام و مردم، کسی هست!

/ 0 نظر / 3 بازدید